Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος – τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται;

Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος (γονάρθρωση) είναι μια προοδευτική χρόνια νόσος των αρθρώσεων του γόνατος με βλάβη, λέπτυνση και καταστροφή του χόνδρινου τμήματος τους (αρθρικές επιφάνειες μηριαίου οστού και κνήμης), καθώς και βλάβη στο υποχόνδριο οστό.

Μελέτες (αρθροσκόπηση και μαγνητική τομογραφία) έδειξαν ότι, εκτός από τη βλάβη στον αρθρικό χόνδρο, στη διαδικασία εμπλέκονται και οι μηνίσκοι και ο αρθρικός υμένας. Η γονάρθρωση είναι ένα από τα πιο κοινά ορθοπεδικά νοσήματα.

Τι είναι αυτό;

Για να το πούμε απλά, η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος (γονάρθρωση) είναι μια εκφυλιστική-δυστροφική νόσος που προσβάλλει το οστεοχόνδρινο τμήμα του γόνατος.

Η ασθένεια επηρεάζει συχνότερα την περιοχή των γονάτων των κάτω άκρων. Οι παθολογικές αλλαγές στους χόνδρους και τις περιαρθρικές περιοχές, που στις περισσότερες περιπτώσεις αναπτύσσονται με φόντο τραυματισμούς, βιολογική γήρανση του σώματος και αυτοάνοσα νοσήματα, μειώνουν σημαντικά το μυοσκελετικό δυναμικό των ποδιών.

Η άρθρωση γίνεται άκαμπτη και χάνει τη σταθερότητα, τη φυσιολογική λειτουργία του κινητήρα και την ικανότητα απορρόφησης κραδασμών. Ως αποτέλεσμα, σταδιακά παραμορφώνεται και στο τελικό στάδιο αποτυγχάνει εντελώς.

Λόγοι ανάπτυξης

Η εκφυλιστική-δυστροφική παθογένεση «πυροδοτείται» από τους ακόλουθους προκλητικούς παράγοντες:

• τραυματισμοί που είχαν υποστεί προηγουμένως – κατάγματα της κνήμης, εξαρθρήματα του γόνατος, βλάβη στο σώμα του μηνίσκου, ρήξεις και ρήξεις συνδέσμων, πτώσεις στα γόνατα, κάθε είδους μώλωπες κ.λπ.
• υπερβολική σωματική δραστηριότητα?
• καθιστικός τρόπος ζωής?
• υψηλός δείκτης μάζας σώματος?
• συστηματικές παθολογίες του τύπου ρευματοειδούς, ουρικής αρθρίτιδας, ψωρίασης, καθώς και αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος.
• γενετικά κληρονομική αδυναμία του συνδέσμου-μυϊκού συστήματος ή συγγενής υπανάπτυξη των δομικών στοιχείων της άρθρωσης.
• Διαταραχές του μεταβολισμού και του κυκλοφορικού.
• ορμονική ανισορροπία, σακχαρώδης διαβήτης και άλλες ενδοκρινικές παθήσεις.
• προηγούμενες ή χρόνιες μολυσματικές και φλεγμονώδεις ασθένειες.

Δεν είναι ασυνήθιστο οι ίδιοι οι άνθρωποι να ευθύνονται για την ανάπτυξη επίμονων αρθρώσεων. Μετά από έναν τραυματισμό, συχνά αγνοούν την επικοινωνία με έναν ειδικό και προτιμούν να αρκεστούν στα πρώτα διαθέσιμα παυσίπονα, σπιτικές λοσιόν και άλλα παρόμοια. Και λίγα χρόνια αργότερα, λόγω ανεπαρκούς θεραπείας στο παρελθόν, έρχονται στο γιατρό με γονάρθρωση, στην καλύτερη περίπτωση μέτριας βαρύτητας. Και εδώ, όπως και στα πολύ πρώιμα στάδια, η φυσική προφύλαξη και οι αναλγητικές αλοιφές από μόνες τους δεν θα είναι αρκετές. Συχνά πρέπει να ενεργήσετε ριζικά και να χρησιμοποιήσετε χειρουργικές τακτικές.

Συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας γόνατος

Προκειμένου η πρόγνωση για το υπόλοιπο της ζωής σας να είναι όσο το δυνατόν πιο ευνοϊκή, είναι σημαντικό να γνωρίζετε όχι μόνο πώς αντιμετωπίζεται η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, αλλά και ποια συμπτώματα φέρνει η ασθένεια. Αυτό είναι απαραίτητο προκειμένου να συμβουλευτείτε έγκαιρα έναν ειδικό και να εντοπίσετε πιθανές παραμορφώσεις και άλλες βλάβες στην άρθρωση του γόνατος σε πρώιμο στάδιο.

Τα πρώτα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του γόνατος περιλαμβάνουν:

1. πρωινή δυσκαμψία στο γόνατο.
2. Πόνος όταν περπατάτε σε απόσταση μεγαλύτερη από 1-1,5 km.
3. Πόνος στα γόνατα όταν κάθεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα (πάνω από 2 ώρες στη σειρά).
4. Επώδυνες αισθήσεις στην άρθρωση του γόνατος μετά από παρατεταμένη παραμονή.
5. Πόνος στο γόνατο που εμφανίζεται στο τέλος της ημέρας ή στο πρώτο μισό της νύχτας.

Εάν ο ασθενής δεν λάβει την απαραίτητη θεραπεία σε αυτό το στάδιο, η νόσος εξελίσσεται. Για να επιλέξετε το σωστό φάρμακο για την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος, είναι απαραίτητο να υποβληθείτε σε μια σειρά διαγνωστικών εξετάσεων και να προσδιοριστεί ο βαθμός παραμόρφωσης. Τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας γόνατος 2ου και 3ου βαθμού παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα.

Διαφορική διάγνωση της αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος βαθμού 2 και 3:

Διαγνωστικά σημεία	Οστεοαρθρίτιδα γόνατος 2 μοίρες	Οστεοαρθρίτιδα γόνατος 3 μοίρες
Πόνος κατά την ανάπαυση τη νύχτα	Μπορεί να εμφανιστεί κατά την αλλαγή της θέσης του σώματος.	Εμφανίζεται χωρίς κίνηση.
Δυνατότητα χρήσης μέσων μαζικής μεταφοράς (εκτός λεωφορείων χαμηλού ορόφου)	Ο ασθενής αισθάνεται πόνο όταν ανεβαίνει σκάλες, αλλά μπορεί να χρησιμοποιήσει τα μέσα μαζικής μεταφοράς χωρίς βοήθεια με περιορισμούς.	Ο ασθενής δεν μπορεί να μπει μόνος του σε λεωφορείο ή τραμ.
Χωλότητα	Με απλά λόγια.	Η χωλότητα είναι έντονη και απαιτούνται πρόσθετα στηρίγματα (καλάμια) για την κίνηση.
Δυσκαμψία στο γόνατο μετά το ξύπνημα	Διαρκεί λιγότερο από 10-15 λεπτά.	Διαρκεί περίπου 20-30 λεπτά ή περισσότερο.
Πόνος κατά το περπάτημα	Εμφανίζεται αφού περάσετε 800-1000 μ.	Αρχίζουν στην αρχή της κίνησης και αυξάνονται αφού έχει διανυθεί απόσταση μικρότερη των 500 m.
Ικανότητα να φροντίζετε τον εαυτό σας	Κανονικά αποθηκεύτηκε.	Ο ασθενής δεν μπορεί να εκτελέσει πολλές ενέργειες χωρίς βοήθεια.

Στάδια οστεοαρθρίτιδας

Ανεξάρτητα από την αιτία, υπάρχουν τρία στάδια της νόσου:

• Στάδιο Ι – πρώτες εκδηλώσεις. Χαρακτηρίζεται από πρωτογενείς αλλαγές στον υαλώδη χόνδρο. Οι δομές των οστών δεν επηρεάζονται. Η παροχή αίματος στα ενδοοστικά αγγεία και τα τριχοειδή αγγεία διαταράσσεται. Η επιφάνεια του χόνδρου ξηραίνεται και χάνει την ομαλότητά του. Θαμπός πόνος εμφανίζεται μετά από μεγάλη καταπόνηση στην άρθρωση. Μπορεί να υπάρχει κάποιο ελαφρύ πρήξιμο που υποχωρεί με την ανάπαυση. Δεν υπάρχει παραμόρφωση.
• Στάδιο ΙΙ – η στιβάδα του χόνδρου γίνεται σημαντικά πιο λεπτή και λείπει εντελώς σε ορισμένα σημεία. Τα οστεόφυτα εμφανίζονται στις άκρες των αρθρικών επιφανειών. Οι ποιοτικές και ποσοτικές ιδιότητες του αρθρικού υγρού αλλάζουν - γίνεται πιο παχύρρευστο, πιο παχύρρευστο, γεγονός που οδηγεί σε επιδείνωση των θρεπτικών και λιπαντικών ιδιοτήτων του. Ο πόνος είναι μεγαλύτερος και πιο έντονος και συχνά ακούγεται ένας ήχος τριξίματος κατά την κίνηση. Υπάρχει ένας ελαφρύς έως μέτριος περιορισμός της κίνησης και ελαφρά παραμόρφωση της άρθρωσης. Η λήψη αναλγητικών βοηθά στην ανακούφιση του πόνου.
• Στάδιο III – Έλλειψη χόνδρου στις περισσότερες πληγείσες περιοχές, σοβαρή σκλήρυνση (σκλήρυνση) του οστού, πολλά οστεόφυτα και σοβαρή στένωση ή απουσία του διαστήματος της άρθρωσης. Ο πόνος είναι σχεδόν σταθερός και το βάδισμα είναι εξασθενημένο. Η κινητικότητα περιορίζεται σοβαρά και εμφανίζονται σημαντικές παραμορφώσεις των αρθρώσεων. Τα ΜΣΑΦ, η φυσικοθεραπεία και άλλες τυπικές θεραπείες είναι αναποτελεσματικές.

Ανάλογα με τον αριθμό των προσβεβλημένων αρθρώσεων, γίνεται διάκριση μεταξύ ετερόπλευρης και αμφοτερόπλευρης γονάρθρωσης.

Συνέπειες μη θεραπευμένης οστεοαρθρίτιδας

Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος μπορεί να προκαλέσει τις ακόλουθες επιπλοκές:

• Λοίμωξη στην άρθρωση. Η μόλυνση εμφανίζεται συνήθως λόγω μικροτραυμάτων. Μπορούν να θεωρηθούν ως μικρά σκισίματα στον ιστό του χόνδρου. Η μόλυνση μπορεί να οδηγήσει σε ααγγειακή νέκρωση. Σε αυτή την περίπτωση, ο πολλαπλασιασμός των βακτηρίων οδηγεί σε επιταχυνόμενη διάσπαση των ιστών. Αυτή η επιπλοκή είναι αρκετά σπάνια, αλλά αποτελεί σοβαρή απειλή για την υγεία του ασθενούς.
• παραμόρφωση της άρθρωσης. Στην πραγματικότητα, η παραμόρφωση της άρθρωσης δεν είναι επιπλοκή, αλλά μάλλον το τελικό στάδιο της νόσου. Η καταστροφή του χόνδρου οδηγεί σε υπερτροφία του οστικού ιστού. Ο ασθενής αισθάνεται έντονο πόνο, η επιγονατίδα κινείται και γίνονται αισθητοί πυκνοί σχηματισμοί στην περιοχή της άρθρωσης. Μερικές φορές το πόδι αρχίζει σταδιακά να λυγίζει σε μια αφύσικη γωνία. Το άτομο δεν μπορεί πλέον να λυγίσει το πόδι ή να περπατήσει με αυτό.
• Αγγύλωση. Αγκύλωση είναι η σύντηξη δύο οστών όπου κάποτε υπήρχε μια άρθρωση. Αυτή η επιπλοκή είναι ίσως η πιο σοβαρή, καθώς η άρθρωση απλά εξαφανίζεται. Η κίνηση είναι φυσικά αδύνατη.
• Εξαρθρήματα και κατάγματα. Αυτές οι επιπλοκές εξηγούνται από τη δυσλειτουργία της άρθρωσης του γόνατος. Για να αποφευχθεί αυτό, τα άτομα με σοβαρές δομικές και λειτουργικές βλάβες στην άρθρωση του γόνατος θα πρέπει να χρησιμοποιούν δεκανίκι ή μπαστούνι για να μετακινούνται.

Πρέπει να σημειωθεί ότι όλες αυτές οι επιπλοκές προκύπτουν κυρίως σε περιπτώσεις που ο ασθενής ξεκινά τη νόσο ή δεν ακολουθεί τη θεραπεία που έχει συνταγογραφηθεί από ειδικό. Σήμερα υπάρχει μια σειρά από χειρουργικές και συντηρητικές μεθόδους θεραπείας που μπορούν να διατηρήσουν τη λειτουργικότητα της άρθρωσης του γόνατος που επηρεάζεται από την οστεοαρθρίτιδα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι προληπτικές εξετάσεις από γιατρό βοηθούν στην πρόληψη των επιπλοκών, καθώς χρειάζονται πολύ χρόνο για να αναπτυχθούν (συνήθως χρόνια στην περίπτωση της αγκύλωσης).

Θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος

Η θεραπεία της παραμορφωτικής οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του γόνατος είναι χρονοβόρα και μερικές φορές επώδυνη. Η διάρκεια οφείλεται στο γεγονός ότι από τη στιγμή που η ασθένεια εκδηλωθεί, θυμίζει συνεχώς τον εαυτό της σε όλη τη ζωή. Αυτή η θεραπεία μπορεί να είναι επώδυνη, καθώς η κύρια ομάδα φαρμάκων που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ενεργά για τη θεραπεία αυτής της νόσου είναι τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ).

Υπάρχουν τρία κύρια στάδια στη θεραπεία της παραμορφωτικής αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος. Το πρώτο στάδιο περιλαμβάνει τη θεραπεία ασθενών με ήπιες εκδηλώσεις της νόσου, το δεύτερο με μέτριες εκδηλώσεις και το τρίτο με σοβαρές εκδηλώσεις.

Θεραπευτικά μέτρα για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας γόνατος 1ου βαθμού:

• κοινοποιούν στους ασθενείς τη φύση της νόσου τους, τους παράγοντες κινδύνου και τα δευτερογενή μέτρα πρόληψης·
• καθημερινή γυμναστική με διατάσεις.
• ντους αντίθεσης?
• κολύμπι στην πισίνα 2 – 3 φορές την εβδομάδα.
• απώλεια βάρους.

Θεραπευτικά μέτρα για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας γόνατος 2ου βαθμού:

• Εξωτερική στερέωση της άρθρωσης με λαβίδες, επιδέσμους, ελαστικούς επιδέσμους και ορθώσεις.
• τη χρήση αλοιφών και κρεμών που βασίζονται σε μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για την ανακούφιση από τη φλεγμονή και τον πόνο.
• τη χρήση φαρμάκων από την ομάδα των χονδροπροστατευτών για τη μείωση του ρυθμού καταστροφής του χόνδρου.

Μέτρα θεραπείας για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας γόνατος 3ου βαθμού:

• φυσική από του στόματος χρήση ΜΣΑΦ.
• ενδοαρθρικές ενέσεις με ορμονικά αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
• πρόσθετη χρήση φαρμάκων με έντονο αναλγητικό αποτέλεσμα.
• χειρουργική αντικατάσταση μιας πάσχουσας άρθρωσης με εμφύτευμα.

Πώς να αντιμετωπίσετε την αρθροπάθεια του γόνατος: κατάλογος φαρμάκων

Το πρώτο καθήκον που προκύπτει κατά τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του γόνατος είναι η ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή στην άρθρωση. Για το σκοπό αυτό, συνταγογραφούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα με τη μορφή δισκίων, ενέσεων, πηκτωμάτων, αλοιφών ή πρωκτικών υπόθετων. Να θυμάστε ότι η λήψη αυτής της ομάδας φαρμάκων ανακουφίζει μόνο τα κύρια συμπτώματα της νόσου. Επιπλέον, η μακροχρόνια χρήση ΜΣΑΦ μπορεί να επιταχύνει τη διαδικασία καταστροφής του χόνδρου, γι' αυτό και πρέπει να χρησιμοποιούνται με μεγάλη προσοχή και μόνο σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται κορτικοστεροειδή. Συνήθως εισάγονται στο σώμα με τη μορφή ενέσεων απευθείας στην κάψουλα της άρθρωσης. Η μακροχρόνια χρήση κορτικοστεροειδών επιδεινώνει την κατάσταση του χόνδρου και ως εκ τούτου συνταγογραφείται μόνο για έντονο πόνο. Όπως τα ΜΣΑΦ, αυτή η ομάδα φαρμάκων χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του πόνου και της φλεγμονής και δεν επιβραδύνει την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας.

Η χρήση αναλγητικών είναι ένας άλλος τρόπος για να ανακουφιστεί ο ασθενής από τον πόνο. Σε αντίθεση με τα ΜΣΑΦ, τα αναλγητικά ανακουφίζουν τη φλεγμονή σε μικρότερο βαθμό, αλλά είναι πιο αποτελεσματικά στον έλεγχο του πόνου. Εάν εμφανιστούν μυϊκές κράμπες, συνταγογραφούνται αντισπασμωδικά. Και οι δύο ομάδες φαρμάκων χρησιμοποιούνται συχνότερα με τη μορφή ενέσεων για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της οστεοαρθρίτιδας: είναι αναποτελεσματικές έναντι της ίδιας της νόσου.

Τα χονδροπροστατευτικά είναι ένα από τα πιο σημαντικά συστατικά της φαρμακευτικής θεραπείας της οστεοαρθρίτιδας: κορεσίζουν τον ιστό του χόνδρου με θρεπτικά συστατικά και έτσι διεγείρουν την ανάπτυξη των κυττάρων. Δεν πρέπει να περιμένετε ένα γρήγορο αποτέλεσμα από τη λήψη αυτών των φαρμάκων: μετά τη λήψη των φαρμάκων για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι αισθητή μια βελτίωση στην κατάσταση του χόνδρου. Επιπλέον, δεν βοηθούν εάν η ασθένεια έχει φτάσει στο τρίτο, πιο σοβαρό στάδιο.

Τα αγγειοδιασταλτικά χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και την εξάλειψη των σπασμών των μικρών αγγείων. Η λήψη τέτοιων φαρμάκων σε συνδυασμό με χονδροπροστατευτικά ενισχύει την επίδρασή τους: τα θρεπτικά συστατικά εισέρχονται στον ιστό του χόνδρου σε μεγαλύτερο όγκο.

Διατροφή και δίαιτα

Ορισμένα διατροφικά πρότυπα ισχύουν για την οστεοαρθρίτιδα (γόνατο, ισχίο και άλλες αρθρώσεις). Η διατροφή πρέπει να είναι ισορροπημένη και πλούσια σε βιταμίνες. Δεν μπορείτε να φάτε πολύ. Τα ακόλουθα προϊόντα πρέπει να εξαιρεθούν:

• μεταλλικό νερό και ποτά?
• λιπαρά και πικάντικα τρόφιμα?
• ημικατεργασμένα βιομηχανικά προϊόντα.
• ντομάτες και πιπεριές?
• όξινα τρόφιμα (λεμόνια)?
• τηγανητό κρέας.

Τα λαχανικά είναι υγιεινά με μέτρο. Για την οστεοαρθρίτιδα, συνιστάται η κατανάλωση τροφών με βάση τη ζελατίνη. Το κολλαγόνο που περιέχεται σε τέτοιες τροφές βοηθά στην ενίσχυση του ιστού του χόνδρου.

Πρέπει να τρώτε περισσότερη πρωτεΐνη:

• τυρί cottage?
• Κρέμα γάλακτος;
• Γάλα;
• Τυρί.

Καθώς και πρωτεΐνη φυτικής προέλευσης:

• φακοί?
• φασόλια?
• Αρακάς.

Συνιστάται η συχνή κατανάλωση ψαριών στη διατροφή. Τα γεύματα πρέπει να είναι συχνά αλλά σε μικρές δόσεις ώστε το σώμα να είναι γεμάτο και να μην παίρνει βάρος.

Κινησιοθεραπεία

Αυτή η τεχνική βασίζεται στην υπόθεση ότι κατά την εκτέλεση ειδικών ασκήσεων, η παροχή αίματος στην άρθρωση του γόνατος αποκαθίσταται και μαζί της αρχίζει η αποκατάσταση του ίδιου του χόνδρου και αποκαθίσταται η ελαστικότητα των συνδέσμων. Μια σειρά ασκήσεων επιλέγεται ξεχωριστά από τον γιατρό για κάθε ασθενή.

1. Το μασάζ και η χειρωνακτική θεραπεία είναι μέθοδοι παθητικού επηρεασμού των μυών, των αρθρώσεων και των συνδέσμων του ασθενούς. Είναι κατάλληλα για καθιστικούς ασθενείς και μπορούν να συνδυαστούν άψογα με γυμναστική, φυσικοθεραπεία και φαρμακευτικές θεραπείες.
2. Η μηχανοθεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση ειδικών συσκευών που ενισχύουν το αποτέλεσμα της θεραπείας άσκησης και μασάζ - συσκευές δόνησης, βάρη και μηχανικές συσκευές μασάζ.
3. Η έλξη της άρθρωσης είναι μια μηχανική διεύρυνση της κοιλότητας, η οποία εξαλείφει τον πόνο και επιβραδύνει την καταστροφή της άρθρωσης.
4. Η φυσιοθεραπεία (φυσιοθεραπεία) επιτρέπει σε έναν ασθενή με γονάρθρωση να «ξεφύγει» από το χειρουργείο. Μέσα από την καθημερινή προπόνηση με τη χρήση ειδικής τεχνικής, ενισχύονται απαλά οι μύες των ποδιών και ο ασθενής ανακτά την προηγούμενη κινητικότητά του.

Αυτή η θεραπεία μπορεί να συνδυαστεί πολύ καλά με φαρμακευτική θεραπεία.

Ασκήσεις και κινητική θεραπεία για οστεοαρθρίτιδα γόνατος

Η σωματική άσκηση βοηθά στην αποκατάσταση και ενίσχυση της λειτουργίας των αρθρώσεων. Πρέπει να εκτελούνται αργά και προσεκτικά για να μην προκληθούν διαστρέμματα και να μην υπερβαίνουν το επιτρεπόμενο φορτίο.

Οι παρακάτω ασκήσεις θεωρούνται οι πιο αποτελεσματικές:

1. Σηκώστε αργά τα ίσια πόδια σας ένα κάθε φορά ενώ είστε ξαπλωμένοι στο στομάχι σας. Αυτή η άσκηση ενεργοποιεί τους μύες του μηρού και της γάμπας. Το φορτίο δεν πρέπει να μετατοπίζεται προς τα πίσω. Δεν πρέπει επίσης να σηκώνετε τα πόδια σας πολύ ψηλά. Το κύριο πράγμα είναι να τεντώσετε τους μύες στο πάνω σημείο.
2. Αυτή η άσκηση είναι παρόμοια με την πρώτη, μόνο που τώρα θα πρέπει να σηκώσετε το πόδι σας με το γόνατο λυγισμένο. Στο επάνω σημείο, οι μύες των μηρών πρέπει να τεντωθούν περαιτέρω. Η άσκηση πρέπει να εκτελείται ίδιες φορές σε κάθε πόδι.
3. Ξαπλώστε στο πάτωμα (στο στομάχι σας), σηκώστε τα ίσια πόδια σας, στη συνέχεια ανοίξτε τα και φέρτε τα μαζί. Αυτή η άσκηση απαιτεί δυνατούς, εκπαιδευμένους κοιλιακούς μύες και επομένως δεν είναι κατάλληλη για όλους τους ασθενείς. Επιπλέον, η διεξαγωγή της μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Είναι καλύτερα να το αποφεύγετε για ασθενείς που πάσχουν από υπέρταση ή άλλες παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος.
4. Για να εκτελέσετε την επόμενη άσκηση, πρέπει να ξαπλώσετε στο πλάι, να λυγίσετε το πόδι σας ξαπλωμένο στο πάτωμα στο γόνατο και να σηκώσετε αργά το άλλο πόδι, κρατώντας το στο πάνω σημείο. Είναι σημαντικό η γωνία κατά την εκτέλεση να είναι ίδια σε κάθε πόδι.
5. Θα χρειαστείτε μια καρέκλα για αυτή την άσκηση. Καθισμένοι σε αυτό, τα πόδια τεντώνονται το ένα μετά το άλλο, ανασηκώνονται και κρατούνται σε τεντωμένη θέση για όσο το δυνατόν περισσότερο.
6. Στηριχτείτε στην πλάτη μιας καρέκλας ή κρεβατιού, σταθείτε στις φτέρνες σας και ανασηκώστε τα δάχτυλα των ποδιών σας για ένα λεπτό. Εάν δεν μπορείτε να κρατήσετε αυτή τη θέση για τον καθορισμένο χρόνο, θα πρέπει να ξεκινήσετε με λιγότερα και να την αυξήσετε σταδιακά.
7. Ένα μασάζ που γίνεται όρθια. Τα πόδια πρέπει να τρίβονται με έντονες κινήσεις από το γόνατο μέχρι τον μηρό. Είναι απαραίτητο να ολοκληρώσετε το μασάζ χαϊδεύοντας το δέρμα.

Φυσικοθεραπεία

Οι μέθοδοι φυσιοθεραπευτικής θεραπείας είναι μέθοδοι σωματικής επιρροής στον οργανισμό που, υπό ορισμένες συνθήκες, έχουν σημαντική ευεργετική επίδραση. Η πιο σημαντική προϋπόθεση για επιτυχημένη φυσικοθεραπεία είναι η κατάλληλη επιλογή των απαραίτητων διαδικασιών και η προσεκτική τήρηση όλων των οδηγιών. Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ατομική και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αποτελεσματικότητα της κύριας θεραπείας.

1. Η φωνοφόρηση είναι ένας συνδυασμός θεραπείας με υπερήχους και δράσης φαρμάκων, ο οποίος είναι πολύ αποτελεσματικός για τη γονάρθρωση. Είναι γνωστό ότι συνήθως μόνο το 5-7% του φαρμάκου απορροφάται μέσω του δέρματος με τη μορφή αλοιφής, τζελ ή κρέμας. Κατά τη διάρκεια της φωνοφόρησης, οι δονήσεις υψηλής συχνότητας θερμαίνουν τους ιστούς της άρθρωσης του γόνατος και βελτιώνουν την απορρόφηση του φαρμάκου.
2. Η θεραπεία κρουστικών κυμάτων (SWT) χρησιμοποιείται εδώ και πολύ καιρό. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο γιατρός ενεργεί στην πληγείσα περιοχή με μια συσκευή που παράγει ακτινικά ηχητικά κύματα (2000-4000 παλμούς ανά επέμβαση).
3. Κατά τη μυοδιέγερση, οι μύες που περιβάλλουν την άρθρωση επηρεάζονται με ασθενείς ηλεκτρικές ώσεις, αυξάνοντας έτσι την κινητικότητα του επώδυνου ποδιού, ανακουφίζοντας τον πόνο και αυξάνοντας την αντοχή κατά τη διάρκεια της φυσικής δραστηριότητας.
4. Οζονοθεραπεία. Η επίδραση του ενεργού οξυγόνου στον ιστό έχει αντιφλεγμονώδη και αναλγητική δράση, γι' αυτό μπορείτε να σταματήσετε τη λήψη ορμονικών φαρμάκων ή να μειώσετε τη δόση τους εάν έχετε αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος.

Σήμερα υπάρχει μια ποικιλία από διαφορετικές φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες, καθεμία από τις οποίες έχει τη θέση της στην ιατρική. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ορισμένες από αυτές τις μεθόδους μπορεί να έχουν δυσμενείς και ακόμη και επιβλαβείς επιπτώσεις εάν χρησιμοποιηθούν εσφαλμένα.

Πότε είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση για την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος;

Στόχος της φαρμακευτικής θεραπείας είναι να καθυστερήσει όσο το δυνατόν περισσότερο τη στιγμή που ο μόνος τρόπος για την αποκατάσταση της ακεραιότητας της άρθρωσης και την αποκατάσταση της προηγούμενης ποιότητας ζωής του ασθενούς είναι η αντικατάσταση της πάσχουσας άρθρωσης με τεχνητή μέσω χειρουργικής επέμβασης.

Η απόφαση για τη δυνατότητα και τη σκοπιμότητα της επέμβασης λαμβάνεται από τον χειρουργό ή ένα συμβούλιο χειρουργών εάν υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά. Εάν ληφθεί η απόφαση για επέμβαση, ο ασθενής αφιερώνει λίγο χρόνο στην προετοιμασία της.

Η ίδια η επέμβαση είναι αρκετά τραυματική και τεχνικά πολύπλοκη και επομένως απαιτεί τουλάχιστον δύο χειρουργούς - έναν χειρουργό και έναν βοηθό, καθώς και μια έμπειρη χειρουργική νοσοκόμα. Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία.

Η μετεγχειρητική περίοδος διαρκεί αρκετές εβδομάδες. Αυτή τη στιγμή, ο ασθενής συνηθίζει τη νέα άρθρωση, αν και επαναλαμβάνει πλήρως την προηγούμενη σε σχήμα και μέγεθος. Μετά τη φάση της αποκατάστασης, ο ασθενής αποκαθιστά σχεδόν πλήρως την προηγουμένως χαμένη λειτουργία του ποδιού ως το πιο σημαντικό στοιχείο του μυοσκελετικού συστήματος.

Χειρουργική θεραπεία

Οι χειρουργικές επεμβάσεις διαφόρων επιπέδων επεμβατικότητας στοχεύουν όχι μόνο στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της νόσου, αλλά και στην εξάλειψη των αιτίων της.

1. Η περιαρθρική οστεοτομία είναι μια πιο τραυματική επέμβαση. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ένα από τα οστά που σχηματίζουν την άρθρωση του γόνατος πριονίζεται και στη συνέχεια στερεώνεται ξανά, αλλά σε διαφορετική γωνία. Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει την ανακατανομή του φορτίου στο γόνατο, γεγονός που μειώνει τον πόνο και αυξάνει την κινητικότητα του γόνατος. Η περιαρθρική οστεοτομία χρησιμοποιείται συνήθως για οστεοαρθρίτιδα βαθμού 1 και 2 της άρθρωσης του γόνατος.
2. παρακέντηση. Για να αφαιρέσουν την περίσσεια υγρού στην κοιλότητα της άρθρωσης, οι χειρουργοί καταφεύγουν σε παρακέντηση - μια τέτοια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία μειώνει τη φλεγμονή και αποκαθιστά την κινητικότητα στο γόνατο.
3. Αρθροσκόπηση. Εάν η οστεοαρθρίτιδα απαιτεί χειρουργική επέμβαση (συνήθως εάν είναι βαθμού 2), μπορεί να γίνει ενδοσκοπικά. Με αυτήν την τεχνική, δεν απαιτείται ανατομή της κοιλότητας της άρθρωσης και όλοι οι χειρισμοί εκτελούνται με χρήση λεπτών, εύκαμπτων οργάνων υπό τον έλεγχο μιας κάμερας μικροβίντεο. Κατά τη διάρκεια της αρθροσκόπησης, οι επιφάνειες των αρθρώσεων καθαρίζονται από θραύσματα κατεστραμμένου ιστού χόνδρου.
4. Η αντικατάσταση της ενδοπρόσθεσης περιλαμβάνει την αντικατάσταση της άρθρωσης του γόνατος με ένα βιοσυμβατό σχέδιο που παρέχει το ίδιο εύρος κίνησης.

Παραδοσιακή θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας

Όσοι θέλουν να αντιμετωπίσουν την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος με τη συμβατική ιατρική θα πρέπει να θυμούνται ότι με αυτόν τον τρόπο είναι αδύνατο να θεραπευθεί πλήρως αυτή η ασθένεια, αλλά είναι δυνατό να σταματήσει η ανάπτυξη της νόσου. Πριν αρχίσετε να χρησιμοποιείτε οποιαδήποτε από τις παραδοσιακές συνταγές ιατρικής, θα πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Μεταξύ των πολλών συνταγών, διακρίνονται οι ακόλουθες:

1. Κομπρέσα χρένου. Για να ετοιμάσετε μια τέτοια κομπρέσα, πάρτε τη ρίζα χρένου και τρίψτε την. Στη συνέχεια, η μάζα εφαρμόζεται στο γόνατο και τυλίγεται σφιχτά με ένα μάλλινο πανί. Η κομπρέσα αφήνεται όλη τη νύχτα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι τουλάχιστον ένας μήνας.
2. Βάμμα πικραλίδας. Ένα μπουκάλι 500 ml (απαραίτητα σκούρο χρώμα) γεμίζεται μέχρι πάνω με άνθη πικραλίδας και από πάνω με οινόπνευμα. Μετά από αυτό, το μπουκάλι αποθηκεύεται σε σκοτεινό, δροσερό μέρος για ένα μήνα. Το βάμμα πρέπει να τρίβεται στην επώδυνη άρθρωση δύο φορές την ημέρα για ένα μήνα.
3. Βάμμα από λαμαρίνα. Τα φυτά συλλέγονται και ξηραίνονται. Ένα μπουκάλι μισού λίτρου γεμίζεται μέχρι την κορυφή με ξερά φύλλα του φυτού και συμπληρώνεται με βότκα. Μετά από ένα μήνα, το βάμμα πρέπει να φιλτραριστεί. Χρησιμοποιήστε ως κομπρέσα τη νύχτα. Αυτό το βάμμα ανακουφίζει από τη φλεγμονή και επίσης προάγει την αποκατάσταση του χόνδρου.
4. Κομπρέσα μελιού-αλατιού. Αυτή η κομπρέσα προορίζεται ειδικά για θεραπεία στην οξεία φάση της νόσου. Για να κάνετε μια κομπρέσα χρειάζεστε 100 γραμμάρια μέλι και μια κουταλιά της σούπας αλάτι. Τα συστατικά αναμειγνύονται και το μείγμα που προκύπτει, καλά τυλιγμένο σε ένα μάλλινο πανί, εφαρμόζεται στο σημείο που πονάει όλη τη νύχτα.
5. Κομπρέσα από αλάτι, άμμο και ξηρή μουστάρδα. Για την προετοιμασία του, όλα τα συστατικά αναμειγνύονται σε ίσα μέρη κατά βάρος και τοποθετούνται σε ένα ταψί. Το ζεστό μείγμα χύνεται σε μια σακούλα και εφαρμόζεται στο σημείο που πονάει. Αυτή η διαδικασία λειτουργεί πολύ καλά για μια επώδυνη άρθρωση, αλλά σίγουρα δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε μια τέτοια κομπρέσα στην οξεία πορεία της νόσου.

Πρόληψη

Πρέπει να καταλάβετε ότι αν ξεκινήσει η οστεοαρθρίτιδα, πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Εάν διατρέχετε κίνδυνο για αυτή την ασθένεια, μπορείτε να καθυστερήσετε την έναρξη. Συνιστώνται τα ακόλουθα:

• μειώστε το φορτίο στην άρθρωση του γόνατος.
• κολύμπι – το νερό ανακουφίζει από το άγχος.
• κάντε μασάζ στους μύες του κάτω ποδιού και του μηρού μόνοι σας.
• αποφύγετε την υποθερμία και την υπερκόπωση.
• διατήρηση φυσιολογικού βάρους?
• κόψτε το κάπνισμα και το αλκοόλ.
• Οι γυναίκες φορούν άνετα παπούτσια με χαμηλό τακούνι.
• Κάντε φυσιοθεραπεία

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο αποτελεσματικά φάρμακα. Το τρίψιμο, οι κομπρέσες και άλλες λαϊκές μέθοδοι είναι αναποτελεσματικές. Δεν επηρεάζουν την αιτία της νόσου, αλλά βοηθούν μόνο στην απόσπαση της προσοχής από τον πόνο. Αποφύγετε τραυματισμούς και υπερβολική χρήση - άλματα, μεταφορά βαριών αντικειμένων, παρατεταμένη ορθοστασία ή καθιστή θέση σε άβολη θέση. Αυτό επιταχύνει την εξέλιξη της νόσου.